Żniwa na wsi w pełni, a u niektórych już nawet się kończą. Od jakiegoś czasu ja również mam swoje prywatne, ziołowe żniwa. Jednym z ziół, które zbieram sukcesywnie jest moja ulubiona lawenda.
Moja przygoda z lawendą zaczęła się już w zeszłym roku od porażki. Na wiosnę wysiałam nasiona, mając nadzieję na obfite zbiory, jednak nic nie wzeszło. Zakupiłam więc gotowe sadzonki i wsadziłam je do gruntu. Zbiorów się jednak nie doczekałam, gdyż lawenda kwitnie dopiero w drugim roku po posadzeniu. Ponieważ krzewinka ta pochodzi z rejonów Morza Śródziemnego i lubi ciepło, to na zimę ją ogaciłam. Przetrwała bez problemów a w tym roku pięknie zakwitła. Tu na zdjęciu przed kwitnieniem.
Ja jako surowiec zielarski wykorzystuje kwiaty lawendy. Zrywam je sekatorem w pełni kwitnienia.
Wiążę w pęczki i wynoszę na strych, aby się ususzyły.
Wiem, że można wykorzystywać napar z lawendy przy bólach brzucha i wzdęciach ( uwaga!! nie stosować naparu u kobiet w ciąży!!!), ja jednak na te dolegliwości znam inne zioła. A lawendę posadziłam, aby wykorzystać jej właściwości odstraszania moli. Można z niej uszyć woreczki lub zrobić plecione sztyfty, ja jednak mam inny pomysł, ale o tym wkrótce na moim drugim blogu http://zaczarowanyzakatek.blogspot.com/ .
Jak mi wystarczy surowca. może się pokuszę o zrobienie lawendowych mydełek, więc jak widzicie możliwości wykorzystania lawendy jest wiele.
Co dalej z lawendą po zbiorach? Przytnę ją, aby się rozkrzewiła.
A na koniec lawendowe pola z Prowansji ( zdjęcie z Internetu) . Piękne, prawda? . Szkoda, że takiego widoku nie ujrzę u siebie.
